Voortgedreven of doelgericht?   

Doe ik wat goed voor me is? Waar leidt dit alles toe? Waar ben ik werkelijk op uit? Als een dergelijke gedachte opkomt besteden we daar meestal maar even aandacht aan. De dagelijkse gang van zaken gaat door, onze omgeving vraagt onze aandacht, je hebt allerlei beloften gedaan, agenda... Verder maar weer.

Maar als dat gevoel van onbestemdheid of onbehagen zich steeds vaker opdringt en duidelijker laat horen, is het de moeite waard om er naar te luisteren.  Zeker als je je zozeer door eerder genomen beslissingen, door de zaken zoals ze nu eenmaal zijn, voelt voortgedreven dat het is alsof je voorop zo’n ouderwetse stoomlocomotief bent vastgebonden. Voortgesleurd. Of je het nu zelf wilt is dan niet meer de vraag: het lijkt buiten je om te gebeuren. Als je eigenlijk niet heen wilt waarheen je lijkt te gaan, waarheen dan wel?  Misschien wil je in ieder geval het moment van zicht op je situatie dat het beeld van stoomtrein kan oproepen, benutten voor een onderzoek van wat je wezenlijk drijft. Wat is je passie?

De tekening van de boogschutter kan aangeven waar het om gaat. Wordt hij willoos voortgedreven? Het paard loopt door, de man kijkt achterom. Hij richt zijn boog. Levert hij strijd? Met anderen, met zichzelf? Of is hij zich bewust van zijn situatie en zijn doel, datgene waar hij zelf voor staat?  Zijn beeld straalt rust uit, anderzijds kun je er spanning en actie in herkennen. Voortgedreven? Doelgericht?

Laat je je voortsleuren, of ga je op zoek naar je doel, je passie,  op weg naar zin in leven en werk?

Drie andere voorbeelden:

In je kracht of in het nauw?        Uitgeblust of bezinning?        Opgebrand of transformatie?

terug naar  Zelf Doen

terug naar  Een verhelderend gesprek