De
tijd nemen? Ja, maar..!
De ontwikkeling van ons verborgen programma, onze groei en verwerkelijking, is
geen productieproces. Het is een scheppingsproces. Daarom vraagt het om rust, om
vertraging waar alles om ons heen sneller lijkt te gaan. Zouden we in die
externe snelheid volledig meegaan en haar proberen op te dringen aan onze
interne ontwikkeling, dan wordt ons verborgen programma te haastig uitgelezen.
De harde schijf slaat dan bij het formatteren hele sectoren over. Daarom moet
ons interne programma zich juist in een ‘vertraagde tijd’ ontwikkelen.
Hoe
sneller alles om ons heen gaat, des te groter is het belang, zo stelt Cornelis,
om ons verborgen programma als het ware in slow motion, in de vertraagde tijd,
te laten ontwikkelen.