Het
verborgen programma
Kortsluiting
De filosoof Arnold Cornelis zegt dat ieder van ons een verborgen programma in zich draagt. Vanuit dat programma, dat zich in de tijd ontvouwt, ontwikkelen we ons. Dat gebeurt onbewust. Eerst zijn we nog volop bezig met iets dat ons tot dan toe bevredigde, het volgende moment ‘klopt’ er iets niet meer, ervaar je een kortsluiting tussen jezelf en je omgeving. Uitgeblust, burn out? Er is iets veranderd: het verborgen programma brengt je zonder dat je je dat bewust bent in een volgende fase. Dat betekent dat iedereen van tijd tot tijd overgangen ervaart, van de ene fase naar de andere. Dat brengt pijn en onzekerheden met zich mee, en emoties die Cornelis benoemt als angst, boosheid en verdriet
Hij beschrijft ook hoe de externe tijd, die wij als drukte, tijdsdruk, deadlines ervaren, ons vaak zozeer domineert dat we niet de tijd nemen om die emoties toe te laten. En om te luisteren naar de signalen die het verborgen programma uitzendt over de weg die in we deze volgende fase zouden moeten gaan.
Externe sturing en zelfsturing
Het kan zijn dat jouw verborgen programma iets wil dat niet meer aansluit bij de jou eerst nog zo vertrouwde omgeving. Het kan zijn dat de externe sturing vanuit die omgeving haaks staat op de interne sturing die je vanuit het verborgen programma ervaart. Soms is een klein initiatief, opnieuw afstemmen waar jij en de ander(en) heen willen, voldoende om de situatie weer aan te passen aan jouw nieuwe ontwikkelingsfase. Soms is een meer radicale stap nodig: serieuze reflectie, een denkpauze, tijd voor iets anders. Cornelis gaat er van uit dat je spiegels nodig hebt om je van je innerlijke ontwikkelingsproces bewust te worden. Als je door anderen wordt gespiegeld zie je beter waar je op uit bent, wat je wilt, en vooral wat er daarin verandert en veranderd is. Als je jezelf wilt sturen vanuit de ontwikkeling van het verborgen programma is het goed om gesprekspartners te zoeken. Via deze 'communicatieve zelfsturing' wordt ook beter duidelijk welke mogelijkheden de wereld biedt voor de behoeften en kwaliteiten die uit het verborgen programma naar voren gekomen zijn.
Zo is het ook raadzaam om voldoende tijd te nemen (extern tijd te reserveren) om te luisteren naar de signalen vanuit je interne ontwikkelingsproces en ze niet als 'irrationele, emotionele stoorzenders' af te doen.
Herken je ook dat we vaak onzeker zijn en gefocust op de signalen uit de buitenwereld -'word ik wel aardig gevonden? ben ik maatschappelijk geslaagd?'. Daardoor besteden we vaak veel meer aandacht aan datgene dat zich van buitenaf aan ons bewustzijn opdringt dan aan datgene wat zich van binnenuit laat horen. Maar of je er nu naar wilt luisteren of niet: als je er niet op reageert worden de signalen steeds sterker, net zo lang totdat je er wel naar luisteren moet, en handelen wilt. En dan ben je misschien al uitgeput, burn-out, depressief. Die burn out dient zich op steeds lagere leeftijd aan, eind twintig- begin 30 jaar is geen uitzondering. Niet leuk als je er in zit. Maar misschien, als mogelijkheid om er tegenaan te kijken, is het naast de ellende die het brengt ook een ‘blessing in disguise’. Omdat het je aanzet tot verandering. Tot zoeken naar wat jou innerlijk werkelijk kenmerkt en wat in de buitenwereld echt bij je past, waar vroegere generaties maar doormodderden op een doodlopende weg.
Cornelis zegt iets zeer treffends.
Hij zegt: hoe begaafder, hoe gevoeliger. Hij bedoelt: gevoeliger voor de
signalen vanuit de ontwikkeling van ons verborgen programma, voor angst,
boosheid en verdriet als waarschuwingssignalen voor 'misfit'. En voor
geborgenheid, energie en inspiratie van binnenuit, als signalen voor harmonie en
bevruchting tussen jouw ontwikkeling en de ontwikkeling van je omgeving.
Veranderen leidt altijd naar meer
Veranderen leidt altijd naar meer, meer betekenis,
meer inspiratie en daarmee plezier, en nooit naar minder. Tenminste, als je
bereid bent je over te geven aan verandering vanuit het onontkoombare proces
van het verborgen programma. En als je ervoor kiest om op zoek te gaan naar de
bevrediging van de nieuwe behoeften en wensen die daar vanuit worden aangegeven.
Misschien kun je daar ook voor kiezen, niet alleen vanuit een soort opgedrongen
noodzakelijkheid, maar echt, van binnen uit, omdat de nieuwe fase berust op
een wetenschap van wat je achter je hebt moeten laten, niet meer terug wilt ook.
Dat wil je niet, als je beseft dat je eerder iets niet wist wat je nu wel weet,
namelijk dat je oude ik, je oude staat, niet voor eeuwig kon voldoen. En dat je
hebt gezien waaraan het je ontbrak op het moment dat de voortgang van het
verborgen programma je toonde wat dat was. Dus ga je onderweg en zoek je het pad
dat overeenstemt met de richting die het verborgen programma je aangeeft. Ook al
weet je het niet, alles is tijdelijk en het enige wat ons rest is te delen en
genieten van de weg.
Hoe krijg je meer zicht op jouw verborgen programma? Voor meer inzicht zijn vele ingangen beschikbaar. Als een je zou willen dat jouw programma zo wordt verhelderd dat het aansluit bij een misschien ver weggestopt gevoel, dan heb kun je veel hebben aan astrologie als betekenisgever. Niet de astrologie van de glazen-bol voorspellingen. Ook niet de astrologie van de oppervlakkige karaktertypologie. Een nieuwe astrologische theorie als taal, filosofie, en praktisch instrument. Voor het verhelderen van je verborgen programma, het benoemen van passie en kracht, het verkrijgen van zicht op dat wat je intern stuurt en dat wat je extern vorm geeft.
Een achtergrondfilosofie voor het verborgen programma wordt gevormd door Het Taoïsme dat met andere woorden aangeeft dat we alleen als we vanuit onze unieke innerlijke natuur, ons verborgen programma werken, alles in ons leven zich op een natuurlijke wijze zal voltrekken. Een vogel moet vliegen, een luipaard moet rennen; als je je verborgen programma gaat her- en erkennen hoef je niets anders meer te volgen dan dat. Dan ga je de weg van het water: het stroomt naar beneden, om alle obstakels heen en volgt zo zijn natuurlijke bedding.