Opgebrand of transformatie?
Soms
kun je zoveel gegeven hebben, zoveel energie gestopt hebben in iets dat niet
heeft opgebracht wat je wilde, dat je je helemaal leeg voelt, opgebrand, burn
out. 
Heb je
je laten beschadigen door de krachten waar je mee omging? Je willens en wetens
daaraan uitgeleverd doordat je niet kon of wilde loslaten? Alles gegeven, leeg,
uitgeblust. Slachtoffer ook? Maar van wat dan? Van het vuur? Of van je omgang
ermee?
De smid in de tekening, de Griekse god Hephaistos ofwel Vulcanus , wist wonderen te bewerken met vuur. Samen te smeden. Werktuigen te vervaardigen. Het vuur staat voor zijn vermogen. Maar het kan hem ook ten gronde richten. Volgens de mythologie heeft hij er een ambivalente verhouding mee. Hij was de enige god die niet op de Olympus woonde. Voelde zich tussen de andere goden niet thuis en trok zich terug in een aardse smidse. Zijn mede-goden begrepen zijn houding niet. Niemand kon smeden als hij, en daarom riepen ze steeds weer zijn hulp in. En hij gaf ze wat ze wilden. Maar een bezoek aan de Olympus was altijd van korte duur. Toch: hij zou er kunnen terugkeren. Niets anders houdt hem tegen dan zijn eigen ambivalentie. Hij zal altijd anders zijn, zaken anders aanpakken, dan de anderen. En dat is voor niemand anders een beletsel dan voor hemzelf. De mythologie vermeldt niet of hij van de Olympus weer zijn thuis zal maken, of dat hij voor altijd zwartgeblakerd in zijn smidse zal blijven. Maar het proces van opbranden is ook in deze tijd herkenbaar.
Er kunnen pijnlijke ervaringen voor nodig zijn om je te laten merken dat je jezelf beschadigt als je niet loslaat, als je niet afstapt van doelen die niet voor je zijn weggelegd, van overtuigingen die je ongelukkig maken, van verslavingen. Die hebben we allemaal. Kortom, we gaan vaak hardnekkig door, net zolang tot het echt niet meer gaat: afgelopen, stop! Ben je dan opgebrand en afgebrand, eens en voor altijd? Het kan wel zo lijken, zeker als er in eerste instantie niets anders rest dan de afwezigheid van wat eerst aanwezig was. Vuur verbrandt. Maar het kan ook worden gebruikt om te reinigen. Het engelse woord ‘purify’ zegt het mooi: reinigen in de zin van zuiveren.
Uit de verbrande grond kunnen de nieuwe loten opschieten. Er is schoongemaakt. Je kunt die situatie aangrijpen om te zien welke kracht je heeft gedreven. Want als je die voor jezelf inzet is er meer mogelijk dan je denkt. Of je nu onderweg bent verdwaald, opgebrand, of je een baan hebt, die moet loslaten en meer wilt gaan werken vanuit jezelf, (outplacement) of dat je op weg bent naar een nieuw begin (reintegratie / IRO), de metafoor van de smid zou je iets kunnen geven. De betekenis van het omgaan met vuur en uitzuiveren kan je toegang geven tot een nieuwe zin in leven en werk.
Drie andere voorbeelden:
Voortgedreven of doelgericht? Uitgeblust of bezinning? In je kracht of in het nauw?
terug naar Een verhelderend gesprek