In je kracht of in het nauw?

Er zijn situaties waarvan je zegt, als je er op terugkijkt: ik ben verzeild was geraakt in iets dat ik niet wilde. Maar ik kon er niet uitbreken. Iets ontbrak me: de kracht, de durf, de vastbeslotenheid misschien. Machteloos voelde ik me, ik kon het niet voorkomen, noch er een einde aan maken. Soms ga je  dan figuurlijk om je heen slaan, je hebt je oordelen over anderen al klaar. Of je breekt jezelf innerlijk af, kropt iets op, je trekt je terug. Agressie en machteloosheid liggen dicht tegen elkaar. Angst en agressie ook, zoals je bij de dieren kunt zien. Is de leeuw agressief, uit angst, of is zijn machtsvertoon een uiting van kracht?  Frustratie kan een uitstekende motivator zijn om een einde te maken aan dat wat je niet wilt. Maar het geeft niet onmiddellijk zicht op je doel. ‘Tegen’ brengt geen vervulling. Maar als je dan voor jezelf gaat staan, waarop wil je je richten?  Welk doel brengt je innerlijke kracht in beweging? Zet je in een vruchtbaar proces met de wereld?

Emotie en gevoel zijn niet hetzelfde

Er is een verschil tussen emotie en gevoel. Die twee worden vaak verward. Emoties kun je zien als de roeringen van ons gemoed, de uiting die we geven aan iets wat ons raakt. Terwijl het gevoel daaronder aanwezig is: het ervaren van hoogste vreugde of diepste pijn. Ervaren en voelen, zonder dat dat per se in een uiting hoeft te worden omgezet. Soms zetten we snel een emotie in -stappen dus in een activiteit- om niet zo heftig te hoeven voelen waar we aan onderhevig zijn.  Als je bij het gevoel blijft dat onder de emoties ligt kom je op een andere manier in contact met jezelf.

Er wordt vaak gezegd: gevoel bedriegt. Dat is dus volstrekte onzin. En schadelijk. Wat wel klopt: je moet je emoties niet als de hoogste waarheid beschouwen.  Ze zijn maar een uitingsvorm. Negeer je echter je gevoel, dan verarm je. Want je dempt je innerlijke bron. Met je gevoel stem je ook af: dat is wel iets voor mij, dat niet. Alleen: de wereld om ons heen overspoelt ons met zoveel signalen dat we dikwijls vergeten naar die innerlijke stem te luisteren. Of we denken die stem niet te kunnen onderscheiden tussen de overvloed aan gedachten. Als je de gewoonte ontwikkelt om je vooral op die invloeden van buiten te richten en nauwelijks na te gaan wat je echt voelt, weet je als snel niet meer waar je aan toe bent of wat je wilt.  Maar er is altijd de mogelijkheid om beter naar die innerlijke stem te leren luisteren en te ontdekken waar je wezenlijk op uit bent, op weg naar zin in leven en werk.

Drie andere voorbeelden:

Voortgedreven of doelgericht?        Uitgeblust of bezinning?        Opgebrand of transformatie?

terug naar  Zelf Doen

terug naar  Een verhelderend gesprek